Γίνετε μέλος του blog μας

Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Ευτυχισμένο το νέο έτος 2014 και 2 μικρά λογάκια από εμένα....

Πολύ καλησπέρα σας αγαπημένοι φίλοι και αναγνώστες των "λιχουδιών" μου!!!





Εύχομαι σε όλους σας μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου το νέο έτος να σας δώσει όοο,τι πραγματικά τραβάει....η όρεξή σας!!! Υγεία, επιτυχία, αγάπη, ΕΡΓΑΣΙΑ, ευημερία, λίγα περισσότερα λεφτουδάκια -ανοίγει παρένθεση :όχι, πολλά! Δεν χρειάζονται πολλά, ίσα ίσα τόσα όσα απαιτούνται για να μπορεί κανείς να ζήσει τη σημερινή εποχή ανθρώπινα και χωρίς να νιώθει ότι η ζωή του εξαρτάται και κυριεύεται από τον οποιοδήποτε άσχετο που του σχηματίζει ανασφάλειες στα καλά του καθουμένου, κλείνει η παρένθεση :p 

   Προσωπικά περίμενα πως και πως να φύγει μακριά ο παλιός χρόνος...Μάλιστα μέχρι και τα τελευταία του δευτερόλεπτα πριν αναβοσβήσουνε τα φώτα ένιωσα ότι περνούσαν ελαφρώς...μαρτυρικά...ότι δεν περνούσαν καθόλου. Και ο λόγος ήταν ότι απλά ανυπομονούσα να μπει το νέο έτος που -ευελπιστώ- να φέρει μαζί του περισσότερες ευκαιρίες απ' το παλιό, περισσότερη αισιοδοξία απ' το παλιό, λιγότερη γκρίνια απ' το παλιό και λιγότερες γενικότερα, δυσκολίες απ' το παλιό. Και ότι τα "όνειρα"...δεν θα μείνουν πάλι "όνειρα"...
   Για το φετινό ρεβεγιόν το οποίο πέρασα κι εγώ όπως και οι περισσότεροι -φέτος-από εσάς στο σπίτι -σχεδόν με τις πιτζάμες- το μενού που ετοίμασα ήταν λιτό: Μπιφτέκια, πιλαφάκι, λαχανοκαροτοσαλάτα, λίγη τυρόπιτα "από χθες" και βέβαια τη βασιλόπιτα...! Ως "εξουσιοδοτημένη" πλέον μαγείρισσα του σπιτιού σκέφτηκα ότι δεν χρειάζονταν πολλά πολλά, οι καιροί δεν το επιτρέπουν -πόσες φορές παλιά άλλωστε περίσσευαν τόσα στο τραπέζι, πηγαίνοντας του κακού (να φας την επομένη το μεσημέρι, να φας το βράδυ της επομένης εεεεε πόοοοοσο να φας πια)... Παραδίπλα βεβαίως δεν έλειπε και η πιατέλα  με τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα και το ... γιορτινό απλό ντεκόρ γύρω γύρω...μην τυχόν και τέτοιες μέρες έχουμε καμιά επίσκεψη στο σπίτι...!!!

   Αν και μικρή η εμπειρία μου στο χώρο της κουζίνας και του food-blogging έχω αναθεωρήσει τη γνώμη μου σε ορισμένα θέματα... Και αυτή θα την εκφράσω ορμόμενη από τα  μηνύματα που μου 
έστειλαν ορισμένοι φίλοι στο f/b και από μια γενική εικόνα που προέβαλαν ορισμένοι από αυτούς σχετικά με το .... γιορτινό τους τραπέζι. Αυτά, έδειχναν ότι φέτος τα τραπέζια τους δεν ήταν φορτωμένα μέχρι τελευταίου εκατοστού με μεγάλες πιατέλες και μπολάκια με ένα "εκατομμύριο" φαγώσιμα. Όχι, αντ' αυτού έμοιαζαν περισσότερο με κυριακάτικα τραπέζια λιτά στολισμένα που προσκεκλημένοι  συνδαιτυμόνες τους θα ήταν η οικογένεια με τους πιο στενούς και σημαντικούς φίλους. Αυτή η υπερβολή  που για κάποιο λόγο είχε περάσει...εθιμοτυπικά -ελπίζω και όχι με σκοπό την επίδειξη πλούτου-  στα επίσημα εορταστικά τραπέζια των ρεβεγιόν φέτος δεν είχαν θέση.  Καθαρά τραπεζομάντιλα ήταν στρωμένα και μερικές γιορτινές χαρτοπετσέτες αγκάλιαζαν τα μαχαιροπίρουνα που παρέα με το "σερβίτσιο" της μαμάς στόλιζαν σεμνά την τραπεζαρία στο σαλόνι. Κάθε μπουκιά φέτος είχε σκοπό να χορτάσει. 

   Νιώθω ότι στα φετινά Χριστούγεννα πολλοί ένιωσαν επιτέλους τη βαθύτερη πνευματική σημασία τους. Προσευχήθηκαν. Και ότι η φετινή Πρωτοχρονιά για πολλούς ήταν το σημείο "0", επειδή είχαν την ανάγκη να αναθεωρήσουν, να θέσουν νέους στόχους, να αισθανθούν μεγαλύτερη αισιοδοξία, να χτίσουν δυνατότερα θεμέλια. Μέσα σ' αυτούς ήμουν κι εγώ. Και οι δικοί μου άνθρωποι. Η οικογένειά μου. Οι φίλοι μου. 

   Εγώ και η παρέα μου προτιμήσαμε τις νύχτες των ρεβεγιόν να μείνουμε στο σπίτι μας. Και απλά σχεδιάσαμε μια απλή και -ουσιαστική- μικρή έξοδο να πιούμε έναν καφέ για ανήμερα. Με αυτόν τον τρόπο καί μειώσαμε το έξοδό μας που άλλοτε ούτε καν υπολογίζαμε, αλλά βοηθήσαμε κιόλας ενισχύοντας με την παρουσία μας να φανεί λίγο πιο χαρούμενη η -δραματικά στενάχωρη- εικόνα που επικρατεί στη ντόπια αγορά του νησιού μου.

Και όχι. Δεν άφησα επίσκεψη για επίσκεψη - "χαιρετούρα" που να μην πάω. Έδωσα και πήρα χαρά με την παρουσία μου.Απλώς προτίμησα στις 4 από τις 5 να τους πάω μικρά γλυκά δικά μου φτιαγμένα από (καθαρά) περισσευάμενα μελομακάρονα, που τυλίχθηκαν με μεμβράνη και δέθηκαν με φιογκάκια. Το αμπαλάζ εκεί ήταν γενναιόδωρο...Εκεί έπρεπε πρώτα....να χορτάσει το μάτι...!!! Αναβάθμισε πολύ το περιεχόμενο και "καμούφλαρε" στο έπακρο το...μυστικό τους. 

   Θέλω να πιστεύω ότι αυτές οι σκέψεις μου δεν είναι παρεξηγήσιμες αλλά συμπίπτουν με τις δικές σας και σας αντιπροσωπεύουν. Πιστεύω το νόημα να είναι ξεκάθαρο...!!!

   Μακάρι το ρόδι που σπάσαμε φέτος στο σπίτι μου με την αλλαγή του χρόνου να φέρει πραγματικά γούρι... Και όχι μόνο στο δικό μου σπίτι αλλά και στο δικό σας. Για εσάς που μπαίνουν οι "λιχουδιές" μου στην κουζίνα σας. Για εσάς που σας αγαπώ πολύ...!!! Ήδη πήρα το πρώτο καλό νέο για τη νέα χρονιά!!! Έχουμε ελπίδες!!!


Τις θερμότερες ευχές μου απ' την Τήνο.
Και του χρόνου με υγεία!!!
Καλή χρονιά. 

Μαριφάνη :*



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε το σχόλιό σας